De benamingen Majoraan en Marjolein worden dikwijls door elkaar gebruikt en geven nog weleens wat verwarring. Het liefst houden wij vast aan Majoraan (Origanum majorana, ook wel Majorana hortensis genoemd) voor de eenjarige plant (in ons klimaat) en Marjolein of Oregano (Origanum vulgare) voor de overblijvende variant. Deze wordt ook wel de wilde majoraan genoemd. Wilde marjolein heeft een meer uitgesproken smaak die zelfs iets naar het pikante neigt.  Majoraan heeft een kruidig aroma en een zachte smaak, die bij veel gerechten past zoals kip, vis of in een slaatje. Marjolein is af te raden tijdens de zwangerschap.De bloei van de Majoraan is weinig spectaculair, kleine knopjes met grauwgroene kelken. Die van de Oregano zijn rose-wit en geven een vrolijk beeld in de kruidentuin. Mocht u een witbloeiende plant tegenkomen dan is dat waarschijnlijk een variant van de Oregano.

 
Majoraan en Marjolein Oregano zijn gevoelige planten voor kou en zeer vorstgevoelig. De planten worden daarom als eenjarige plant beschreven. Niet te vroeg zaaien dus. De kruiden groeien het beste op een lichte grond, rijk aan humus en voedingsstoffen. Verse mest wordt afgeraden. Dit tast het aroma van de plant aan.
De plant bevat etherische olie. Het gehalte is in de vroege ochtenduren of laat in de middag het hoogst. Het kruid kan twee maal per jaar worden geoogst. De eerste keer kort voor of tijdens de bloei en de tweede keer in september.
De planten worden meestal 50 tot 60 cm hoog.

• Een meerjarig kruid
• Heeft een aparte zachte smaak
• De planten bloeien met trossen en bruinrode bloemen